Kościół i Klasztor Franciszkanów Reformatów

Budowlę wzniesiono w XVII i na pocz. XVIII w., a całość otoczono wysokim murem kamiennym. Klasztorny kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny jest budowlą jednonawową. Wzniesiono go w stylu późnorenesansowym. Do nawy z obydwu stron dobudowane są kwadratowe kaplice przykryte kopułami z latarnią. Północna kaplica nosi wezwanie św. Jana Nepomucena, południowa Pana Jezusa. Na fasadzie zachodniej umieszczony jest herb fundatorów Jastrzębiec. Prezbiterium posiada sklepienie kolebkowe z lunetami. Barokowy ołtarz główny pochodzi z 2. poł. XVII w. Za ołtarzem znajduje się oratorium zakonne. Wyposażenie kościoła pochodzi z XVIII w. We wnętrzu świątyni — zwraca uwagę ołtarz główny oraz boczny z wizerunkiem Matki Bożej Mirowskiej, uchodzący za cudowny. Modlił się kiedyś przed nim dzielny żołnierz J. Ch. Pasek, autor znanych pamiętników, zaś A. Dygasiński opisał kościół w opowiadaniu „Beldonek”. W miejscu praktycznie na co dzień nieosiągalnym, bo na iglicy wieży kościelnej znajduje się krzyż osadzony na metalowej bani zwanej bambułą. Są w niej istne skarby: cenne monety, i znaczki pocztowe, prasa, dokumenty i pisma odręczne, fotografie, wkładane tam przy okazji kolejnych konserwacji. W podziemiach świątyni spoczywa margrabia Stanisław Kazimierz Myszkowski, szósty ordynat, fundator klasztoru.